0108

⬢⬢⬢

ตอนที่ 108 กระดานหมากกลพสุธา (3)

“ชีวิตดั่งหมากรุก สิ่งใดควรวางก็ต้องวาง มิเช่นนั้นมีแต่จะฉุดรั้งตนเอง! อีกอย่าง ความได้เปรียบเสียเปรียบชั่วคราวไม่อาจตัดสินผลแพ้ชนะในท้ายที่สุดได้ เพราะหากไม่ทำลายย่อมไม่มีสิ่งใหม่เกิดขึ้น!” เจิ้งเซวียนกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ไม่อาจหยั่งความหมายได้ ไม่ทราบว่ากำลังพูดถึงซูซิงเหอหรือพูดถึงตนเอง

“จื่ออี้พูดมามีเหตุผลยิ่ง!” ซูซิงเหอครุ่นคิดพลางเห็นพ้องพลาง ก่อนวางหมากตัวหนึ่งลงไปอย่างมีนัยของการรุกไล่ให้ถึงที่สุด

คนทั้งสองวางหมากสลับกันไปมาเจ็ดแปดตา ทว่าในขณะที่เจิ้งเซวียนกำลังจะวางเบี้ยในมือลงนั้น จิตใจกลับเลื่อนลอยขึ้นมาวูบหนึ่งจนเขาหยุดชะงักไป