0095

⬢⬢⬢

ตอนที่ 95 ผลบุญอันประมาณมิได้

“ผู้ใด” เจินจื้อปิ่งได้ยินเสียงของเจิ้งเซวียนก็ตระหนกจนรีบชักมือกลับ พลางหันไปทางทิศของเจิ้งเซวียนแล้วเอ่ยถาม น้ำเสียงสั่นเครือด้วยความหวาดกลัว

เจิ้งเซวียนโคจรพลังแท้จากคัมภีร์เทพส่องในกายตนจนผ้าเช็ดหน้าที่ปิดอยู่บนใบหน้าของเสี่ยวหลงหนี่ว์ปลิวหายไป จากนั้นจึงกล่าวกับเจินจื้อปิ่งว่า “คนผ่านทาง! คนที่เห็นเรื่องไม่เป็นธรรมแล้วไม่อาจนิ่งดูดาย!”

เมื่อผ้าเช็ดหน้าบนใบหน้าของเสี่ยวหลงหนี่ว์ถูกเจิ้งเซวียนเป่าปลิวไป นางเห็นเจินจื้อปิ่งยืนอยู่ตรงหน้าก็เข้าใจสถานการณ์ของตนในทันที ใบหน้าปรากฏความรังเกียจก่อนจะตวาดด่าว่า “เป็นเจ้าอีกแล้วนะนักพรตเต่าเหม็นแห่งศาสนาเทพแท้! คราวนี้คิดจะทำสิ่งใดอีก!”

เจินจื้อปิ่งเห็นว่าตนถูกจดจำได้แล้วก็กล่าวด้วยความหวาดกลัวและร้อนตัวว่า “เปล่า! ข้าไม่ได้คิดจะทำสิ่งใด!”