เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 69 จวนเสินโหว
“ข้าชื่อเซิ่งหยาฉวี เรียกข้าว่าอู๋ฉิงก็พอ!” อู๋ฉิงผู้จดจ่ออยู่กับการเปลี่ยนแปลงของสถานการณ์ภายนอกเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชาเมื่อได้ยินเจิ้งเซวียนถามย้ำอีกครั้ง
“อู๋ฉิง? เหตุใดแม่นางที่งดงามเช่นนี้ถึงมีฉายาที่เย็นชาถึงเพียงนี้ได้กัน?” อาจเพราะความหวั่นไหวในใจ เจิ้งเซวียนจึงเผลอหลุดปากวิจารณ์ด้วยความคะนองออกมา
หลังจากพูดจบเจิ้งเซวียนถึงได้ตระหนักว่าไม่เหมาะสม เขาหันกลับไปมองอู๋ฉิง ภาพที่เห็นเบื้องหน้ากลับทำให้หัวใจของเจิ้งเซวียนสั่นไหว คำขอโทษที่เตรียมจะเอ่ยออกมาถูกลืมเลือนไปจนหมดสิ้น
เห็นเพียงอู๋ฉิงที่ได้ยินคำวิจารณ์ของเจิ้งเซวียนใบหน้าขึ้นสีระเรื่อเผยความขุ่นเคืองเล็กน้อย นางมองท่าทางที่เหม่อลอยของเจิ้งเซวียนแล้วกล่าวกับเขาว่า “เจ้าบัณฑิตผู้นี้เหตุใดจึงไร้มารยาทเช่นนี้?”