เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 53 บทสนทนาพ่อลูก
“เสวียนเอ๋อร์คารวะท่านพ่อ!” เจิ้งเซวียนเดินเข้าห้องอาหารพลันเห็นท่านพ่อเจิ้งเจี๋ยนั่งอยู่ที่โต๊ะรออยู่ก่อนนานแล้ว จึงรุดเข้าไปทำความเคารพ
สามปีที่ไม่ได้พบ เจิ้งเจี๋ยเปลี่ยนไปไม่น้อย กลิ่นอายความหล่อเหลาสง่างามในอดีตบัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นความน่าเกรงขามเล็กน้อย ตามอายุที่เพิ่มพูน ร่างกายเริ่มดูเจ้าเนื้อขึ้น ใบหน้าดูเติบโตเป็นผู้ใหญ่ยิ่งกว่าเดิม กระทั่งไว้หนวดยาวขึ้นด้วย
หรืออาจเป็นเพราะหวนกลับเข้าสู่วังวนขุนนาง คำพูดคำจาของเจิ้งเจี๋ยในยามนี้จึงเจือไว้ด้วยสำเนียงขุนนางและความระมัดระวังอยู่บ้าง
“เสวียนเอ๋อร์กลับมาแล้วรึ? ดูสุขุมขึ้นมาก ดูท่าการตัดสินใจให้เจ้าออกไปศึกษาหาความรู้ในครานี้ไม่ได้ทำพลาดไป!” เจิ้งเจี๋ยจ้องมองบุตรชายตรงหน้าพลางกล่าวด้วยความปลาบปลื้มใจ
“มีเรื่องใดค่อยว่ากันทีหลัง! ลูกชายเพิ่งกลับมา ให้เขาได้กินข้าวก่อน!” หวงเสวี่ยที่อยู่ด้านข้างกล่าวกับเจิ้งเจี๋ยอย่างไม่สบอารมณ์