เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 48 การถ่ายทอดวรยุทธ์
“ข้าเคยคิดมาตลอดว่าชาตินี้คงไม่มีหวังที่จะกลับมามองเห็นได้อีกแล้ว ไม่นึกเลยว่าจื่ออี้จะบอกกล่าวว่ามีถึงสามวิธี การได้รู้จักจื่ออี้ถือเป็นโชคของชีถงแล้ว! เพียงแต่วิธีที่สามข้าคิดว่าคงมีข้อจำกัดมหาศาลกระมัง? อีกทั้งเพราะการกลับมามองเห็นของตนเองกลับต้องทำให้ผู้อื่นต้องสูญเสียสีสันไปเช่นนั้น ช่างเป็นสิ่งที่ชีถงไม่อาจยอมรับได้จริง ๆ!” ในยามนี้ฮวาหมั่นโหลวกล่าวด้วยความสะเทือนใจเล็กน้อย สุดท้ายเขาก็ไม่ยินยอมที่จะทำร้ายผู้อื่นเพียงเพื่อการมองเห็นของตน ความดีงามและไร้พิษภัยของฮวาหมั่นโหลวนั้นหาได้ยากยิ่งในใต้หล้า ทว่านี่แหละคือฮวาหมั่นโหลวในใจของเจิ้งเซวียน!
“ข้อจำกัดมหาศาลจริง! จำเป็นต้องใช้ดวงตาจากคนเป็นหรือผู้ที่เสียชีวิตไปไม่เกินหนึ่งชั่วยาม!” เจิ้งเซวียนยืนยันข้อสันนิษฐานของฮวาหมั่นโหลว