เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 32 รู้แจ้งจิตเดิม
ยามค่ำคืนคืบคลานเข้ามา ทั่วทั้งเมืองเหิงหยางก็สว่างไสวไปด้วยแสงไฟ โรงเตี๊ยมและหอสุราที่ตั้งอยู่ห่างกันไม่กี่ก้าวต่างคลาคล่ำไปด้วยผู้คน บรรดาชาวยุทธภพที่รู้จักกันหรือเดินทางมาจากถิ่นฐานเดียวกันรวมกลุ่มกันสามห้าคน สนทนาวิพากษ์วิจารณ์เรื่องราวในยุทธภพ ดื่มสุราและพูดคุยกันอย่างเพลิดเพลิน
บนท้องถนนก็มีผู้คนสัญจรไปมาอย่างไม่ขาดสาย ศิลปินเร่ร่อนในยุทธภพที่เฉลียวฉลาดบางคนตั้งเวทีแสดงวิชาการต่อสู้หาเงินเลี้ยงชีพอย่างยากลำบาก
ในเวลานี้เจิ้งเซวียนเพิ่งบำเพ็ญพลังเสร็จสิ้น เขาอิงแอบอยู่ข้างหน้าต่างมองดูภาพเหตุการณ์ภายนอก กลิ่นอายแห่งโลกีย์ของมนุษย์โชยเข้ามาอบอวล พัดพาเอากลิ่นอายหลุดพ้นจากโลกีย์ที่ติดตัวเจิ้งเซวียนให้จางหายไป
ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาเจิ้งเซวียนเอาแต่ร่ำเรียนตำราและฝึกฝนวรยุทธ์ แม้จะอยู่ในย่านที่วุ่นวายแต่กลับล่องลอยอยู่ภายนอกโลกียวิสัยเสมอมา