กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 288 สมคำร่ำลือว่าเป็นเขาจริงๆ!
หวังจ้งเถียนคุกเข่าขอชีวิต ก่อนจะเปิดปากพูดว่า “ที่จริงเป็นลูกพี่ลูกน้องห่างๆ ของผมเอง เขาเป็นขโมยอยู่แล้ว หลังจากไปดูลาดเลาแล้วก็มาเล่าให้ผมฟัง”
“พี่ใหญ่ทั้งหลาย ผมขอร้องล่ะ อย่าส่งผมเข้าไปเลย ถ้าพวกพี่โมโหกันมาก จะซ้อมผมสักยกก็ได้!”
เฒ่าเฉียนโถวให้เฉียนตงคอยจับตาหวังจ้งเถียน แล้วเรียกจ้าวสุ่ยเซิงไปคุยกันข้างๆ “สุ่ยเซิง แกว่าควรทำยังไงดี?”
จ้าวสุ่ยเซิงตอบว่า “หมอนี่เห็นชัดๆ ว่ายังพูดความจริงไม่หมด”
“ซ้อมเขาพอเป็นพิธีแล้วปล่อยไปก่อน”
“คอยดูว่าเขาจะไปหาใคร เดี๋ยวก็รู้เอง!”