บทที่ 269 หนีเตลิดเปิดเปิง

บทที่ 269 หนีเตลิดเปิดเปิง

ชายหนุ่มคนอื่นๆ เดิมทีก็ทำอะไรไม่ถูกอยู่แล้ว พอได้ยินเสียงตะโกนของหนิวต้าเฉียง ก็เหมือนมีคนกดสวิตช์ ทุกคนพร้อมใจกันทิ้งปืนในมือแล้ววิ่งหนีหัวซุกหัวซุนไปข้างหลัง!

ปัง!

พวกเขายังวิ่งไปได้ไม่กี่ก้าว ก็ได้ยินเสียงปืนดังขึ้นข้างกาย จากนั้นหมูป่าก็ล้มตึงลงกับพื้น ส่งเสียงดังสนั่นหนักอึ้ง!

เสียงหอบฮักๆ ของหมูป่าหายไปแล้ว หนิวต้าเฉียงถึงกล้าๆ กลัวๆ หันกลับไปมอง

พอเห็นหมูป่าล้มอยู่บนพื้น เขาก็รีบดึงทุกคนไว้ “พอแล้วๆ ไม่ต้องวิ่งแล้ว! หมูป่าตายแล้ว!”