บทที่ 233 วางกฎ

บทที่ 233 วางกฎ

เดิมทีเฒ่าเซียวไม่ได้คาดหวังอะไรมากนัก

ในสายตาเขา มะเขือยาวที่ขนมาจากไกลขนาดนั้น ไม่เหี่ยวก็ต้องเน่าไปแล้ว

ไม่มีทางจะดีมากนัก

แต่พอมองดูตอนนี้ มะเขือยาวบนรถเข็นเล็กทั้งอวบกลมและเต็มลูก เปลือกมีประกายสวยงาม

ถั่วฝักยาวก็เช่นกัน เห็นแวบเดียวก็รู้ว่าสดใหม่และเต็มฝัก คุณภาพดีมาก

เฒ่าเซียวถึงกับตะลึง

“ของดีขนาดนี้เชียวหรือ? โอ๊ย ไม่ได้เห็นของแบบนี้มากี่ปีแล้ว!”

เขาทำราวกับอาการคนติดงานกำเริบ รีบเข้าไปหยิบมะเขือยาวขึ้นมาลูกหนึ่ง พิจารณาอย่างละเอียด ก่อนวางลงแล้วเปลี่ยนไปดูถั่วฝักยาว