บทที่ 176 ยุยงหวังไหล่โถว

บทที่ 176 ยุยงหวังไหล่โถว

หวังไหล่โถวขี้เกียจและเอาแต่กินมาตลอด

ตอนกองการผลิตออกไปทำงาน เขาก็ทำทีไปพร้อมกับคนอื่น แต่ลงมือทำงานช้ามาก

พอเจอจังหวะ เขาก็แอบหนีไปทันที

แต่คนอื่นไม่ได้โง่ เขาทำแบบนี้วันสองวันยังพอว่า พอนานเข้า ทุกคนก็จับได้

กองการผลิตเรียกเขาไปพูดคุยหลายครั้ง แต่หวังไหล่โถวทำเหมือนไม่ได้ยิน

เมื่อเวลาผ่านไป เขาก็แทบไม่มีแต้มแรงงาน บ้านก็ไม่มีเงิน

เขาจึงได้แต่ใช้วิธีนอกลู่นอกทางหาเลี้ยงชีพ

หวังไหล่โถวกลับรู้สึกว่าชีวิตแบบนี้ไม่เลวเลย

อย่างน้อยก็ไม่ต้องทำงาน