กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 165 ฉันจ่ายเงินเอง!
จ้าวสุ่ยเซิงหยิบรอยรองเท้าออกมาอีกครั้ง “นี่คือรอยเท้าที่พบตรงบริเวณเก็บเห็ดพิษ”
“เหมือนกับรอยเท้าของแกไม่มีผิด!”
“หลักฐานมัดตัวแน่นหนาแล้ว จ้าวต้าหย่ง สารภาพมาตามตรงเถอะ!”
จ้าวต้าหย่งมองจ้าวสุ่ยเซิงอย่างเหม่อลอย สีหน้าซีดเผือดลงในพริบตา
จบแล้ว ทุกอย่างจบสิ้นแล้ว!
เวลานี้จ้าวต้าหย่งหวาดกลัวจนพูดอะไรไม่ออก
ก่อนหน้านี้เขาใช้ชีวิตสุขสบายมาตลอด ไม่เคยผ่านความล้มเหลวอะไรจริงจังเลยสักครั้ง
พอมาเจอคนหลายคนซักถามด้วยท่าทางเอาจริงเอาจัง จ้าวต้าหย่งก็ถึงกับมึนงง สมองขาวโพลนไปหมด!
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าควรแก้ต่างให้ตัวเองอย่างไร!