บทที่ 159 ขึ้นเขาไปเก็บเห็ด

บทที่ 159 ขึ้นเขาไปเก็บเห็ด

จ้าวต้าหย่งทำตัวเหลวไหลเกินไปแล้ว ถ้าเยาวชนผู้มีการศึกษาได้รับอนุญาตให้กลับตัวเมืองได้ตามใจ เช่นนั้นมาตรการนี้จะยังมีความหมายอะไรอีก?

ก่อนหน้านี้จ้าวต้าหย่งช่วยงานหมู่บ้านได้ เหลาหยางจึงอนุมัติให้กลับไปเป็นกรณีพิเศษครั้งหนึ่ง นั่นก็นับว่าดีกับเขามากแล้ว

ไม่คิดเลยว่าจ้าวต้าหย่งยังไม่ยอมจบ

จ้าวต้าหย่งพูดอย่างจนปัญญา “เลขาธิการพรรค ยังเป็นเรื่องเครื่องจักรนั่นแหละครับ!”

“พ่อของผมยังอยู่ในตัวเมือง คอยช่วยประสานงานเรื่องหมู่บ้านเรา ในเมื่อหมู่บ้านตอนนี้ไม่ต้องใช้เครื่องจักรแล้ว ผมก็ต้องไปบอกพ่อ จะได้ไม่ต้องให้พ่อช่วยแล้ว”

“ไม่อย่างนั้นก็เท่ากับสิ้นเปลืองทรัพยากรส่วนรวม”