บทที่ 153 เยาวชนผู้มีการศึกษาลงชนบท！

บทที่ 153 เยาวชนผู้มีการศึกษาลงชนบท！

ยุคนี้จัดการผู้ไม่หวังดี โดยเฉพาะพวกที่ทำผิดกฎหมาย ไม่มีทางปรานีแม้แต่น้อย

ผ่านไปสิบกว่านาที ตอนที่จ้าวต้าหย่งถูกพาตัวออกมาอีกครั้ง ใบหน้าก็ฟกช้ำบวมเป่ง ราวกับหัวหมูไม่มีผิด

จ้าวสุ่ยเซิงไม่มีแก่ใจรอให้เขาถูกพิจารณาคดี จึงกลับบ้านไปตั้งนานแล้ว

ส่วนหวังเถี่ยกับคนอื่นๆ เตรียมลงโทษจ้าวต้าหย่งจำคุกนานกว่า 3 ปีตามคำให้การของเขา

แม้จ้าวต้าหย่งจะไม่ได้พกมีดมา แต่เขาก็เป็นตัวการสำคัญ

เพราะอย่างนั้น โทษที่ได้รับจึงไม่เบาเลย

พอได้ยินคำตัดสิน จ้าวต้าหย่งแทบจะเป็นลมไป

เขาวิงวอนว่า “พี่ใหญ่ ผมไม่ขออะไรอย่างอื่น แค่อยากติดต่อคนที่บ้านสักหน่อย!”