บทที่ 148 ตามหาคน!

บทที่ 148 ตามหาคน!

จ้าวสุ่ยเซิงเล่าเรื่องที่พบเห็นเมื่อครู่ให้ฟัง ทุกคนก็เข้าใจเรื่องราวขึ้นมาทันที

“ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง”

เหลาหยางถอนใจ “พากลับไปเถอะ เดี๋ยวฉันจะเอาไปส่งที่สถานีตำรวจใกล้ๆ ให้พวกเขาช่วยตามหาครอบครัว”

ชาวบ้านที่มาจากหมู่บ้านมีไม่น้อย พอเห็นเสือโคร่งไซบีเรียต่างก็รู้สึกแปลกใหม่ บางคนที่อายุน้อยยังเดินเข้าไปลูบขนของมันด้วย

ถึงอย่างไร ต่อให้เป็นพวกเขาเอง ทั้งชีวิตก็ยังแทบไม่มีโอกาสได้เห็นเสือโคร่งไซบีเรียตัวเป็นๆ สักกี่ครั้ง

คราวนี้นับว่าได้เปิดหูเปิดตาจริงๆ