กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 124 ภาพวาดโบราณ
จ้าวสุ่ยเซิงรู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้นกับผู้อำนวยการโรงงานหม่า จึงถามว่า “ขาดเสบียงหรือ?”
ผู้อำนวยการโรงงานหม่าพยักหน้า “ใช่ ไม่ใช่แค่โรงงานที่มีเสบียงไม่พอ แม้แต่บ้านฉันเองก็ซื้อเสบียงได้ไม่มากเหมือนกัน!”
“นายอาจไม่รู้ ช่วงหลายเดือนก่อนเสบียงในตัวเมืองขาดแคลนหนักมาก ฉันก็ได้รู้จักคนอยู่บ้าง ถึงพอประคองตัวผ่านมาได้”
“จริงสิ สุ่ยเซิง คราวนี้นายมาขายเนื้ออีกหรือเปล่า?”
จ้าวสุ่ยเซิงยิ้มน้อยๆ “เปล่าครับ!”
ผู้อำนวยการโรงงานหม่ามองเขาอย่างสงสัย ทุกครั้งที่จ้าวสุ่ยเซิงมา ไม่ขายเนื้อก็ขายเครื่องหนัง แล้วจะเอาอะไรมาขายได้อีก?