บทที่ 117 เงินสินบนที่ยึดมาได้

บทที่ 117 เงินสินบนที่ยึดมาได้

ชาวบ้านต่างพูดกันคนละคำสองคำ พากันเกลี้ยกล่อมไม่หยุด

เลขาหยางจนปัญญา ความเห็นของเขาคนเดียวจะต้านความคิดของชาวบ้านมากมายขนาดนี้ได้อย่างไร

เขาทำได้เพียงโบกมือ “พอแล้ว ฉันเข้าใจความคิดของทุกคนแล้ว!”

“จงฟู่เยว่!”

เหลาหยางมองจงฟู่เยว่ “แกเอาเงินสินบนที่จงเว่ยกั๋วซ่อนไว้ออกมาได้ไหม ถ้าได้ คราวนี้หมู่บ้านจะยอมปล่อยแกไปสักครั้ง!”

“ถ้าไม่ได้ ก็จะส่งแกไปให้ที่ว่าการตำบลจัดการ!”

ชั่วขณะนั้น ทั้งลานเงียบสนิท ทุกคนกลั้นหายใจ จ้องจงฟู่เยว่ รอให้เขาพูด