บทที่ 45 นับถอยหลัง

บทที่ 45 นับถอยหลัง

ผู้อำนวยการโรงงานหลี่ได้ยินว่าจ้าวสุ่ยเซิงพูดถึงตำรับยาพื้นบ้าน ก็ฝืนยิ้มออกมาอย่างขมขื่น

“สุ่ยเซิง ฉันรู้ว่านายอยากช่วย”

“แต่พ่อของฉันอาการหนักมาก แม้แต่พวกผู้เชี่ยวชาญก็ยังไม่แน่ใจ”

“ตำรับยาพื้นบ้านของนาย...ช่างเถอะ”

“แต่เจตนาของนายดี ฉันต้องขอบใจนาย”

จ้าวสุ่ยเซิงไม่ได้แปลกใจ

เขารู้อยู่แล้วว่าพอพูดออกไป ผลจะต้องเป็นแบบนี้ ไม่มีใครเชื่อแน่

ถึงผู้อำนวยการโรงงานหลี่จะคุ้นเคยกับเขามากแล้ว ก็ยังตอบสนองเช่นนี้

เขาแค่ดีใจที่เมื่อครู่ไม่ได้พูดเรื่องนี้ต่อหน้าคนอื่น