บทที่ 42 ถ้ำสยองขวัญ

บทที่ 42 ถ้ำสยองขวัญ

เป็นหมีดำ!

จ้าวสุ่ยเซิงพลันกระปรี้กระเปร่าขึ้นมา

นี่มันเหมือนเดินหารองเท้าเหล็กจนแทบพลิกแผ่นดิน แต่กลับหาไม่เจอ พอได้มาโดยไม่ต้องเปลืองแรงเลยสักนิด

จ้าวสุ่ยเซิงรีบหยิบปืนล่าสัตว์ขึ้นมา แล้วตามรอยนั้นไปอย่างระมัดระวัง

ยิ่งเดินหน้าต่อไป ร่องรอยของหมีดำในบริเวณใกล้เคียงก็ยิ่งมีมากขึ้น

เขาเห็นต้นไม้บางต้นมีรอยถูไถของหมีดำ ระหว่างทางยังมีซากสัตว์ตัวเล็กที่หมีดำกินเหลือทิ้งไว้ข้างทางอย่างไม่ใส่ใจ

โดยเฉพาะปลาตัวใหญ่เนื้ออ้วน หมีดำช่างสิ้นเปลืองนัก มันกินแค่ส่วนท้องที่ดีที่สุด ส่วนที่เหลือก็โยนทิ้งไว้ริมแม่น้ำตามใจ