บทที่ 36 มีบ้านให้เช่า

บทที่ 36 มีบ้านให้เช่า

จ้าวสุ่ยเซิงจำได้ว่า ปีที่แล้วผลผลิตของหมู่บ้านไม่ค่อยดีนัก

ชาวนาทำงานหนักมาตลอดทั้งปี หลังจากส่งธัญพืชให้รัฐและแบ่งส่วนให้ส่วนรวมแล้ว สุดท้ายทั้งครอบครัวก็มีรายได้แค่ไม่กี่หยวน

หากครอบครัวไหนมีแรงงานน้อย สถานการณ์ก็ยิ่งลำบากกว่าเดิม

บางบ้านถึงกับยังติดหนี้กองชุมชน แม้จะแบ่งเสบียงกันแล้วก็ตาม

ดังนั้น บ้านที่คนส่วนใหญ่อาศัยจึงเป็นกระท่อมมุงจาก ไม่มีแรงเหลือจะปรับปรุงอะไร

สร้างบ้านใช้เวลาครึ่งเดือน ชาวบ้านก็จะได้เงิน 3 หยวน รายได้นี้แทบจะเท่ากับแต้มแรงงานที่พวกเขาหามาได้ตลอดทั้งปี ย่อมต้องมีคนแย่งกันทำไม่น้อย

นี่เป็นเหตุผลหนึ่งที่จ้าวสุ่ยเซิงตั้งใจจะไปตัวเมืองในภายหลัง