กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 23 ตามรอยฝูงหมาป่า!
“สุ่ยเซิงนี่เอง”
พอจ้าวโม่เต๋อเห็นจ้าวสุ่ยเซิงมา ก็ขยับตัวหลบให้เขานั่งลงข้างๆ
“เรื่องก่อนหน้านี้ อาสะใภ้ของแกกับพวกนาง... เฮ้อ ฉันมันไม่ได้เรื่อง คุมพวกนางไม่อยู่”
จ้าวโม่เต๋อถอนใจพลางพูด สีหน้ากระอักกระอ่วนขณะมองจ้าวสุ่ยเซิง
จ้าวสุ่ยเซิงรู้ว่าอาสะใภ้อยากขอโทษเขา แต่ก็รู้สึกเสียหน้าอยู่บ้าง
ถึงอย่างไรอีกฝ่ายก็อายุมากแล้ว จะให้มาขอโทษคนรุ่นหลานอย่างเขา
ในใจย่อมรู้สึกอึดอัดอยู่บ้าง
จ้าวสุ่ยเซิงไม่ถือสา “ช่างเถอะ ทุกคนก็เป็นคนในครอบครัวเดียวกัน”
“ฉันต้องออกไปข้างนอกบ่อยๆ เลยกลัวว่าจะมีคนรังแกภรรยาของฉัน...”