กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 17 ตระกูลจงยอมอ่อนข้อ
จ้าวสุ่ยเซิงกางแขนออกทั้งสองข้าง พลางพูดอย่างเปิดเผย
“เพราะฉะนั้น นี่เป็นเรื่องเหลวไหลทั้งเพ! ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าใครกุเรื่องขึ้นมา อยากใส่ร้ายฉัน!”
“พวกแกว่าใช่ไหม?”
“……” จงเว่ยกั๋วตกอยู่ในความเงียบ
ชาวบ้านมองหน้ากันไปมา ก่อนจะมีนายพรานอาวุโสคนหนึ่งก้าวออกมาพูด
“สุ่ยเซิงพูดถูกแล้ว ใครจะเก็บศพกันแบบนั้นล่ะ? ต่อให้เป็นหน้าหนาว แค่คืนเดียวก็โดนหมาป่าหรือหมีคาบหนีไปแล้ว!”
“ใช่แล้ว! ถ้าวิธีนี้ใช้ได้จริง พวกเราจะลำบากขนเหยื่อกลับมาทำไม?”
“ใครกุเรื่องโกหกแบบนี้ขึ้นมาเนี่ย ปลอมเสียจนดูไม่ออกเลย!”
“ทำไมถึงมีคนเชื่อคำพูดเหลวไหลแบบนี้ได้?”