กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 264 ป่วย
กางเกงบุฝ้ายของเฟิ่งชุ่ยชุ่ยเปรอะเปื้อนไปด้วยโคลนและหิมะ ชายเสื้อเปื้อนคราบเปียกชื้นเป็นวงกว้าง ผมเผ้ากระเซอะกระเซิงไปครึ่งซีก ดูทั้งตัวแล้วเหมือนคนล้มลุกคลุกคลานมาหลายตลบกว่าจะเดินมาถึงที่นี่ได้
“น้าเฝิง เกิดอะไรขึ้นกับท่าน มีใครมารังแกท่านหรือ บอกผมมา ผมจะตัดสินให้ความเป็นธรรมให้ท่านเอง” เซี่ยผิงขมวดคิ้ว น้ำเสียงเต็มไปด้วยความห่วงใยและความโกรธเกรี้ยว
ไม่แปลกที่เขาจะเข้าใจผิด เพราะสภาพของเฟิ่งชุ่ยชุ่ยตอนนี้ดูย่ำแย่จนเกินทนจริง ๆ
เฟิ่งชุ่ยชุ่ยรู้ว่าเซี่ยผิงห่วงใยเธอจากใจจริง จึงรีบโบกมือพลางหอบหายใจพูดว่า “พ่อบ้านเซี่ยเข้าใจผิดแล้ว สภาพนี้ฉันล้มเอง ไม่มีใครมารังแก ฉันมีเรื่องสำคัญจะมาหานายท่าน เรื่องที่สำคัญมาก ๆ”