ตอนที่ 262 ถูกพบแล้ว

ตอนที่ 262 ถูกพบแล้ว

ตอนที่ทั้งสองคนออกจากสุสาน หิมะยังคงโปรยปรายลงมาอย่างเงียบงัน

เจียงถิงหย่วนอุ้มเสิ่นเจี้ยนเวยไว้บนหลัง ก้าวเดินไปทีละก้าวอย่างเชื่องช้า หิมะที่ทับถมอยู่ใต้ฝ่าเท้าส่งเสียงกรอบแกรบแผ่วเบา ราวกับเกรงว่าจะไปรบกวนสิ่งใดเข้า

เสิ่นเจี้ยนเวยแนบตัวอยู่บนหลังเขา ซุกใบหน้าลงไปในเสื้อคลุมของเขา

เสิ่นเจี้ยนเวยไม่ได้เอ่ยปาก เจียงถิงหย่วนก็ไม่ได้พูดอะไร ทั้งสองคนเดินตัดผ่านเส้นทางหินแผ่นเล็ก ๆ ที่ปกคลุมด้วยหิมะขาวโพลนไปอย่างเงียบงันเช่นนี้

เพิ่งเลี้ยวพ้นแนวต้นสนและไซเปรสไป ก็มีหญิงชราผมดอกเลาคนหนึ่งเดินสวนทางมา

มือข้างหนึ่งของเธอถือไม้กวาดไม้ไผ่ อีกมือหิ้วตะกร้าสานหวายใบหนึ่ง ในตะกร้าบรรจุขนมหลายจาน ผ้าเช็ดผืนหนึ่ง และธูปอีกหลายกำ