ตอนที่ 260 สุสาน มารดาผู้ให้กำเนิด

ตอนที่ 260 สุสาน มารดาผู้ให้กำเนิด

เมื่อได้ยินว่าเสิ่นเจี้ยนเวยอยากไปสุสานเพื่อเยี่ยมมารดาผู้ให้กำเนิดของเธอ

เจียงถิงหย่วนไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขากำมือเธอแน่น “พรุ่งนี้เช้าเราไปกัน”

เช้าวันต่อมา ท้องฟ้าโปรยปรายด้วยเกล็ดหิมะเล็ก ๆ ละเอียดละออ

เกล็ดหิมะนั้นเบาบางและอ่อนนุ่ม ไม่เหมือนหิมะก้อนใหญ่ดั่งขนห่านที่พบเห็นได้ทั่วไปในภาคเหนือ กลับคล้ายปุยหลิวในฤดูใบไม้ผลิ พอร่วงลงบนฝ่ามือยังไม่ทันได้มองให้ชัดก็ละลายกลายเป็นหยดน้ำเล็กจิ๋วไปแล้ว

เจียงฝูเป็นคนขับรถด้วยตัวเอง เจียงถิงหย่วนกับเสิ่นเจี้ยนเวยนั่งอยู่เบาะหลัง เขาใช้แขนข้างหนึ่งโอบไหล่เธอไว้ให้พิงกายของตน ส่วนอีกมือรวบมือเธอมากุมไว้ในอุ้งมือ ตลอดเส้นทางไม่เคยปล่อยเลยสักครั้ง