ตอนที่ 235 ความตายของเสิ่นหงหมิง

ตอนที่ 235 ความตายของเสิ่นหงหมิง

กร๊าก! ตู้ม!

เสิ่นหงหมิงรู้สึกเพียงว่าพื้นใต้เท้าว่างเปล่า ร่างทั้งร่างเหมือนก้อนหินที่ถูกโยนลงน้ำ ดิ่งพรวดลงในสายน้ำเย็นเยือก

สายน้ำเย็นเฉียบเข้ากระดูกท่วมเอว ท่วมหน้าอก ท่วมบ่าของเขาในพริบตา ความหนาวเหน็บเจ็บปวดราวกับเข็มเหล็กนับไม่ถ้วนทิ่มแทงลงบนผิวหนังทุกตารางนิ้วพร้อมกัน

เขาตะเกียกตะกายอย่างบ้าคลั่งด้วยความตื่นตระหนก สองมือตะกุยตะกายไปทั่วผิวน้ำแข็งหวังจะคว้าอะไรสักอย่าง แต่บนผิวน้ำแข็งเต็มไปด้วยคราบน้ำลื่นเปียก แม้แต่จุดให้ยึดเกาะยังหาไม่ได้

เสิ่นหงหมิงโอบกอดก้อนน้ำแข็งใหญ่ที่อยู่ตรงหน้าไว้ตามสัญชาตญาณ ในที่สุดก็หยุดจมดิ่งลงไปอีก