กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 228 ส่งข่าวถึงเมืองหลวง
เสิ่นเจี้ยนเวยไม่ได้รู้สึกเสียดายในจุดจบของคนพวกนี้เลย
ตอนที่คนพวกนั้นดักหน้าสกัดหลังเธอและเจียงถิงหย่วนบนเส้นทางภูเขา คำหยาบคายที่หลุดจากปาก รอยยิ้มโหดร้ายบนใบหน้า และวินาทีที่ยกปืนเก็บเสียงไล่ตามหลังเธอแล้วเหนี่ยวไกโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย ไม่มีสิ่งใดเลยที่คู่ควรกับความสงสารของเธอ
พวกมันเอาชีวิตแลกเงิน ย่อมต้องเตรียมใจไว้แล้วว่าอาจทิ้งชีวิตไว้ในต่างถิ่น
เธอแค่รู้สึกโล่งใจอย่างสิ้นเชิง ราวกับสายธนูที่ตึงมาทั้งคืนได้คลายตัวลงจนหมดสิ้น
ออกมาไม่ได้ก็ดีแล้ว ขอแค่คนพวกนี้ไม่มีวันย่างกรายเข้ามาในผืนป่าแห่งนี้อีก ไม่สามารถคุกคามชีวิตของเธอและเจียงถิงหย่วนได้อีก นั่นก็คือจุดจบที่ดีที่สุดแล้ว