กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 214 ความลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
เสิ่นเจี้ยนเวยใช้มือยันผนังหินไว้ หอบหายใจอย่างหนักหน่วง ขาทั้งสองข้างตั้งแต่หัวเข่าลงไปสั่นระริกโดยควบคุมไม่ได้
เมื่อครู่ตอนแบกคนวิ่งหนีตายสุดชีวิต พละกำลังทั้งหมดถูกสัญชาตญาณเอาตัวรอดนั้นรีดเค้นออกมาจนหมดสิ้น
ตอนนี้ปลอดภัยชั่วคราวเพียงชั่วพริบตา สายใยที่ตึงถึงขีดสุดนั้นคลายลง ผลกระทบจากการวิ่งคลุ้มคลั่งก็ถาโถมเข้ามาเหมือนน้ำท่วมที่พังเขื่อน
เสิ่นเจี้ยนเวยสูดลมหายใจเข้าลึกสองครั้ง บังคับตัวเองให้สงบลง จิตสำนึกขยับเพียงนิด ร่างก็วูบหายเข้าไปในมิติ
เธอคว้าชามใบที่อยู่ริมลำธารขึ้นมา นั่งยอง ๆ ตักน้ำจนเต็มชาม แล้วเงยหน้ากรอกลงคอไป
น้ำพุวิญญาณอันชุ่มฉ่ำไหลผ่านลำคอลงสู่ท้อง ความอบอุ่นที่คุ้นเคยแผ่ซ่านจากช่องท้องไปยังแขนขาทั้งสี่