กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 212 เจียงถิงหย่วน นายพูดบ้าอะไรของนาย?
เจียงถิงหย่วนชี้ไปด้านข้าง
“คนที่ไล่ตามมาข้างหลังมีไฟฉาย มาเร็วกว่าที่เราคิดไว้ ไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้อีกแล้ว ต้องเปลี่ยนตำแหน่ง พวกเรานอนคว่ำแบบนี้ ค่อย ๆ คลานไปทางนั้น การเคลื่อนไหวต้องเบา ยิ่งช้าก็ยิ่งดี”
เสิ่นเจี้ยนเวยพยักหน้า นอนคว่ำลงกับพื้นแล้วเริ่มคลานไปทางซ้ายอย่างช้า ๆ
แต่เสื้อบุฝ้ายของเธอเพิ่งทับผ่านใบไม้แห้งไปแผ่นหนึ่ง ก็เกิดเสียงกรอบแกรบแผ่วเบามากขึ้น
เธอหยุดทันที กัดริมฝีปาก ยกท่อนบนขึ้นใช้มือยันพื้น พยายามให้ร่างกายลอยตัวมากที่สุดเพื่อไม่ให้ทับใบไม้แห้ง
แต่พอทำเช่นนี้ น้ำหนักทั้งตัวก็กดลงไปที่มือและเท้าทั้งหมด