ตอนที่ 192 เรื่องราวในตัวเมืองอำเภอ

ตอนที่ 192 เรื่องราวในตัวเมืองอำเภอ

เจียงถิงหย่วนขยับเข้าไปชิดข้างหูเสิ่นเจี้ยนเวย แล้วกระซิบเบา ๆ ว่า “กินเท่าไหร่ก็ไม่เบื่อ ชั่วชีวิตนี้ก็ไม่มีวันเบื่อ”

ลมหายใจอุ่นร้อนที่พ่นออกมาตอนเขาพูดพัดผ่านใบหูของเสิ่นเจี้ยนเวย จนคันยิก ๆ ทำให้เธออดไม่ได้ต้องหดคอหลบ

เสิ่นเจี้ยนเวยหัวเราะเบา ๆ ยกกำปั้นเล็กขึ้นทุบไหล่เขาแผ่วเบา เจียงถิงหย่วนหัวเราะลั่นสองคำ

เจียงถิงหย่วนเหมือนได้เปรียบอะไรสักอย่างมหาศาล จู่ ๆ ก็ออกวิ่งไปข้างหน้าสองสามก้าว

วิ่งไปได้ไม่กี่ก้าว เจียงถิงหย่วนก็หยุดลง หันกลับมาโบกมือเรียกเสิ่นเจี้ยนเวย

ท่าทางนั้นดูราวกับเด็กหนุ่มจอมซนที่แกล้งคนสำเร็จ

แสงยามเช้าสาดข้ามยอดเขาด้านตะวันออกลงมา ทาบลงบนคันนาที่สองคนเดินเคียงข้างกัน ยืดเงาของพวกเขาให้ทอดยาว

เมื่อถึงตัวเมืองอำเภอ ตลาดในเดือนสิบสองตามปฏิทินจีนคึกคักกว่าปกติหลายเท่าจริง ๆ