ตอนที่ 173 หมูที่เสิ่นเจี้ยนเวยเลี้ยง

ตอนที่ 173 หมูที่เสิ่นเจี้ยนเวยเลี้ยง

ผู้คนในที่นั้นมองหน้ากันเลิ่กลั่ก สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ

ในยุคสมัยนี้ ผู้หญิงยอมเป็นม่ายไปตลอดชีวิตก็ยังดีกว่าหย่าร้าง

คนที่หย่าแล้ว ไม่ว่าด้วยเหตุผลใด ไม่ว่าจะเป็นปัญหาของฝ่ายชายหรือฝ่ายหญิง คนในหมู่บ้านก็จะคอยนินทาลับหลัง เดินไปที่ไหนก็มีคนชี้ไม้ชี้มือ ยิ่งคิดจะแต่งงานใหม่ยิ่งยากเย็นแสนเข็ญ

ต้องรออีกสิบกว่าปี คนในหมู่บ้านถึงจะเริ่มค่อย ๆ ยอมรับเรื่องการหย่าร้าง คิดว่าการอยู่ด้วยกันไม่ไหวแล้วแยกทางก็เป็นเรื่องปกติ

แต่ตอนนี้คือ ค.ศ. 1986 การที่เจียงซิ่วหลานพูดคำว่าหย่าร้างออกมาได้ ไม่ใช่อารมณ์เสียจนสุดขีด ก็คือหมดหวังกับหวงเล่อเซิงอย่างแท้จริงแล้ว