ตอนที่ 147 สิ่งที่รอคอยก็คือวินาทีนี้

ตอนที่ 147 สิ่งที่รอคอยก็คือวินาทีนี้

คนที่พูดขึ้นในครั้งนี้ เป็นชายวัยกลางคน

ในมือของเขายังถือจอบที่เพิ่งแบกกลับมาจากทุ่งนา

เขาเกาท้ายทอย “เรื่องเมื่อสองสามวันก่อน ผมลัดทางจากหลังหมู่บ้านกลับมา มองเห็นเงาคนอยู่ในป่าแต่ไกล พอเดินเข้าไปใกล้ถึงได้เห็นว่าคือเจียงซิ่วหลานกับซิ่วฮุ่ยแห่งตระกูลเจียง สองคนแนบชิดกันไม่รู้ว่าคุยอะไรอยู่ พอเห็นผมเดินมา ทั้งสองก็รีบแยกออก เจียงซิ่วหลานยังแกล้งทำเป็นเก็บฟืนอยู่บนพื้น”

“ยังมีฉันด้วย” มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาอีก

คราวนี้เป็นสะใภ้สาว เธอยกมือขึ้นอย่างกระดากใจเล็กน้อย แต่น้ำเสียงนั้นหนักแน่น