ตอนที่ 126 อย่ามาแอบอ้างญาติ

ตอนที่ 126 อย่ามาแอบอ้างญาติ

ชั้นครีมหิมะบนใบหน้าของเสิ่นเนี่ยนเนี่ยนนั้นหนาเตอะ ราวกับใช้แปรงปาดทีละชั้น ๆ จนเกิดเส้นแบ่งชัดเจนกับผิวบริเวณลำคอ

ในหัวของเสิ่นเจี้ยนเวยพลันแวบความคิดหนึ่งขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

เมื่อก่อนเธอเคยเห็นหญิงชราที่ตั้งศพไว้สามวันในหมู่บ้าน สีหน้ายังไม่ขาวขนาดนี้เลย

ถ้าไปเจอใบหน้านี้เข้ากลางดึกข้างนอก เกรงว่าจะทำคนตกใจจนตัวสั่น

“ไม่มีอะไร แค่เดินผ่าน” เสิ่นเจี้ยนเวยขยี้จมูก น้ำเสียงเรียบเฉย

“อ้อ งั้นเหรอ” เสิ่นเนี่ยนเนี่ยนยิ้ม สายตากวาดมองเสิ่นเจี้ยนเวยตั้งแต่หัวจรดเท้า

วันนี้เสิ่นเจี้ยนเวยยังคงสวมชุดที่เรียบง่ายที่สุดในบรรดาเสื้อผ้าใหม่หลายชุดที่เจียงถิงหย่วนซื้อให้

เสื้อบุฝ้ายสีม่วงอ่อน กางเกงบุฝ้ายสีดำ รองเท้าฝ้ายสีดำ