ตอนที่ 82 แกอยู่บ้าน คงไม่ตีฉันแบบนี้หรอกนะ?

ตอนที่ 82 แกอยู่บ้าน คงไม่ตีฉันแบบนี้หรอกนะ?

เสิ่นเจี้ยนเวยเองก็ไม่รู้ว่าเธอฟาดไปกี่ไม้แล้ว

ตอนที่เธอหยุดลง เธอรู้สึกเพียงว่าแขนของตัวเองเริ่มเมื่อยล้าเล็กน้อย

เธอค้ำไม้ท่อนไว้กับพื้น ก้มมองหวงเล่อเซิงที่ขดตัวกลมเป็นก้อน แล้วถ่มน้ำลายลงพื้น “ถุย ไอ้ขี้ขลาด กลิ้งไปซะ”

หวงเล่อเซิงเงยหน้าขึ้นจากพื้น มองเธอด้วยสายตาหวาดกลัว

เขาใช้ทั้งมือและเท้าตะเกียกตะกายลุกขึ้น วิ่งขากระเผลกไปยังปากทางหมู่บ้าน ไม่กล้าแม้แต่จะหันกลับมามอง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการทิ้งคำขู่ไว้สักประโยค

เสิ่นเจี้ยนเวยเอาดินบนไม้ท่อนไปถูกับข้างทาง จากนั้นก็หันกลับมา

เจียงถิงหย่วนยืนอยู่ห่างออกไปไม่กี่ก้าว สีหน้าของเขาแข็งทื่อไปบ้าง ราวกับตกตะลึงจนอึ้ง