เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 44 สิบห้าปี ความจริง
เมื่อวานวุ่นวายขนาดนั้น เจียงซิ่วหลานทั้งโดนตี ทั้งขายหน้า ทั้งเซ็นหนังสือสัญญา กลับไปแล้วจะหลับตาลงได้ก็แปลกแล้ว
เกิดเรื่องใหญ่โตขนาดนี้ เธอต้องไปหาใครบางคนเพื่อปรึกษา หรือจะเรียกว่าไปรายงานก็ได้
และคนคนนั้น ก็คือลูกสาวแท้ ๆ ที่อยู่ในเมืองหลวงนั่นเอง
เสิ่นเจี้ยนเวยรู้ดีว่าเจียงซิ่วหลานกับลูกสาวคนนั้นแอบติดต่อกันมาตลอด
เจียงซิ่วหลานเดินเร็วมาก
เสิ่นเจี้ยนเวยตามอยู่ห่าง ๆ ไม่กล้าตามชิดเกินไป กลัวจะถูกจับได้
คันนาในฤดูหนาวว่างเปล่าไม่มีอะไรบดบัง ทัศนวิสัยเปิดโล่ง เธอจึงทำได้แค่เดิน ๆ หยุด ๆ พอเจียงซิ่วหลานเลี้ยวโค้งเธอถึงจะเร่งฝีเท้าขึ้นสองสามก้าว
โชคดีที่บนทางแทบไม่มีใคร เจียงซิ่วหลานไม่หันกลับมามองเลยตลอดทาง
เดินเกือบสองชั่วโมง ก็เข้าสู่ตัวเมืองอำเภอ