ตอนที่ 40 ความมหัศจรรย์ของมิติ

ตอนที่ 40 ความมหัศจรรย์ของมิติ

แต่สีหน้าของเสิ่นเจี้ยนเวยกลับไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย

เธอเพียงพยักหน้าอย่างสงบ “ฉันจำไว้แล้ว ขอบคุณที่ลุงเจียงเตือน”

เจียงฝูมองเธอครั้งหนึ่ง ดูเหมือนอยากจะพูดอะไรอีก แต่สุดท้ายก็แค่โบกมือแล้วหันหลังเดินจากไป

เสิ่นเจี้ยนเวยยืนอยู่ที่เดิม มองแผ่นหลังของเจียงฝูลับหายไปในมุมทางเลี้ยว

เธอสูดลมหายใจเข้าลึก แล้วหันตัวเดินไปยังทิศทางบ้านของเฉิงอวี้หลาน

ตอนที่เสิ่นเจี้ยนเวยผลักประตูรั้วบ้านของเฉิงอวี้หลานที่เปิดแง้มอยู่ ไอขาวกำลังลอยโขมงออกมาจากห้องครัว พร้อมกลิ่นหอมของต้นหอมสับ

เฉิงอวี้หลานโผล่ศีรษะครึ่งหนึ่งออกมาจากด้านหลังเตาอิฐ ในมือถือตะหลิวอยู่