ตอนที่ 1 ความลับที่เน่าเปื่อยอยู่ก้นแม่น้ำ

ตอนที่ 1 ความลับที่เน่าเปื่อยอยู่ก้นแม่น้ำ

“เสิ่นเจี้ยนเวย! กว่ายี่สิบปีมานี้ ทุกครั้งที่แกเรียกฉันว่าแม่ ฉันคลื่นไส้จนแทบอ้วก! หน้าของแก แค่เห็นเพิ่มอีกนิด ฉันยังรังเกียจว่ามันทำให้ตาฉันสกปรก!”

เสียงของเจียงซิ่วหลานลอยมาแผ่วเบา น้ำเสียงนั้นแฝงความรังเกียจและร้ายกาจโดยไม่ปิดบังแม้แต่น้อย

ร่างกายของเสิ่นเจี้ยนเวยแข็งทื่อไปทั้งตัว

เธอมองหญิงตรงหน้าด้วยสายตาเหม่อลอย

คนที่เธอพึ่งพามาตั้งแต่เด็ก ร้องเรียกว่า “แม่” มายี่สิบสองปี คนที่แม้จะถูกปฏิบัติอย่างโหดร้าย ถูกลำเอียงใส่ แต่เธอก็ยังคงยึดถือสายสัมพันธ์ครอบครัวไว้เสมอ

เวลานี้ ใบหน้าของเจียงซิ่วหลานบิดเบี้ยวดุร้าย ริมฝีปากยกขึ้นเป็นรอยเหยียดหยัน มองเธอราวกับมองขยะสกปรกชิ้นหนึ่ง ไหนเลยจะเหลือความอ่อนโยนเหมือนวันก่อนแม้เพียงเศษเสี้ยว?