ตอนที่ 214 เผ่าอสูรเริ่มดึงตาข่าย

ตอนที่ 214 เผ่าอสูรเริ่มดึงตาข่าย

หากกล่าวถึงเพียงรูปลักษณ์ภายนอก นับว่ามิได้ต่างไปจากเมื่อก่อนมากนัก เพียงแต่กลิ่นอายความรู้สึกนั้นแปรเปลี่ยนไปแล้ว

หากกล่าวว่าเมื่อก่อนมู่ยวี่จ้งให้ความรู้สึกแก่ผู้คนดั่งกระบี่คมกริบที่หลุดออกจากฝัก เปี่ยมล้นด้วยความเปิดเผยโอหัง แฝงไว้ด้วยความแหลมคมอันเป็นเอกลักษณ์ของผู้บำเพ็ญกระบี่ เช่นนั้นในยามนี้ก็ประดุจกระบี่ล้ำค่าถูกเก็บเข้าฝัก คมประกายเก็บซ่อนไว้ภายใน ดูเรียบง่ายทว่ากลับทำให้ผู้คนมิอาจมองข้าม

“คิดงามไปเถิดเจ้า ก็แค่เรื่องบังเอิญเท่านั้น”

มู่ยวี่จ้งที่คุ้นชินกับการถูกเหน็บแนมมิได้ใส่ใจแม้แต่น้อย ดึงแขนเสื้อของหนิงเจาพลางเดินเคียงบ่าเคียงไหล่ออกไปข้างนอกด้วยกัน

“เอาละ ๆๆ ข้าคิดไปเองคนเดียวก็พอใช่หรือไม่ รีบไปกันเถิดบรรพชนตัวน้อย เวลาเหลือไม่มากแล้ว”

เป็นไปตามคาด รอจนกระทั่งทั้งสองคนก้าวออกจากเขตอาคม จึงพบว่าอีกแปดคนที่เหลือล้วนออกมากันหมดแล้ว เหลือเพียงพวกเขาสองคนเท่านั้น