เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 211 สุสานใหญ่เผ่าจอมเวท
ปราณสังหารเบาบางลอยเวิ้งว้างอยู่ในอากาศประหนึ่งมีประหนึ่งไร้ ทำให้ผู้คนอดมิได้ที่จะหนังศีรษะชาหนึบ ขนลุกชูชัน
ผืนแผ่นดินของจงหยวนกว้างใหญ่ไพศาลยิ่งนัก คนทั้งสิบก้าวเดินเคียงบ่าเคียงไหล่มุ่งหน้าไปยังส่วนศูนย์กลาง ระหว่างทางมิหลงลืมที่จะคอยหลบหลีกตราประทับกระบวนท่าหลงเหลือหลากหลายรูปแบบที่แฝงไปด้วยไอพลังตกค้างของผู้ยิ่งใหญ่อย่างระมัดระวัง
ร่องรอยที่เหล่าผู้ยิ่งใหญ่ยุคโบราณทิ้งเอาไว้เหล่านี้ แม้จะเป็นเพียงรอยกระบี่สายหนึ่ง รอยฝ่ามือรอยหนึ่ง... ล้วนแฝงไว้ด้วยแรงกดดันตกค้างมหาศาลบ้างเล็กบ้าง ซึ่งระดับที่ต่ำที่สุดเกรงว่าคงต้องเป็นระดับเซียนปฐพี
พวกนางมิกล้าปล่อยจิตตระหนักรู้ออกไปเพื่อสำรวจทาง ทำได้เพียงอาศัยสายตาเปล่าจับสังเกตและอาศัยการรับรู้ที่มีต่อตราประทับกลิ่นอายรอบข้าง เพื่อหลบเลี่ยงตราประทับกระบวนท่าเหล่านี้
มิเช่นนั้นหากบังเอิญไปกระทบเข้ากับตราประทับใด ก็คงมีเพียงจุดจบที่ดวงจิตและกายเนื้อแหลกลาญสิ้นสูญเท่านั้น