ตอนที่ 200 ไร้ซึ่งดีงาม ทว่ากลับงามพร้อมไปเสียทุกสิ่ง

ตอนที่ 200 ไร้ซึ่งดีงาม ทว่ากลับงามพร้อมไปเสียทุกสิ่ง

เมื่ออารมณ์ดีขึ้น พลอยทำให้มองดูเจ้าปลาหัวโตตัวนี้น่ารักขึ้นมาไม่น้อย หนิงเจาจึงร่ายวิชาชำระฝุ่นปัดเป่าโคลนตมบนตัวมันจนสะอาดหมดจด อีกทั้งยังควักโอสถสัตว์วิญญาณระดับสูงสุดขวดหนึ่งออกมาป้อนให้มัน

“รู้ผิดแล้วยอมแก้ไขก็ยังนับเป็นลูกสัตว์ที่ดี เด็กดี นี่คือรางวัลของเจ้า”

เมื่อเคยชินกับด้านร้ายกาจของหนิงเจา พลันได้รับการปรนนิบัติอย่างใส่ใจเช่นนี้ ทั้งยังได้ของว่างรสเลิศที่เปี่ยมด้วยคุณประโยชน์ ลูกคุนพลอยรู้สึกประหลาดใจระคนปลาบปลื้มเป็นล้นพ้น แววตาที่มองหนิงเจาจึงแฝงไว้ด้วยความไม่อยากเชื่ออยู่บ้าง

ยามที่อวิ๋นเช่อมาถึงที่นี่ สิ่งที่เห็นก็คือหนิงเจาผู้ผมเผ้ากระเซอะกระเซิงราวกับไก่ตกน้ำ กำลังยืนจ้องตากลมโตกับเจ้าปลาอ้วนสีฟ้าอยู่

“เมื่อครู่ยังนึกว่าข้าฟังผิดไป ที่แท้เหยาจือก็อยู่ที่นี่จริง ๆ”

เมื่อเห็นหนิงเจาหันหน้ามามองตน มุมปากของอวิ๋นเช่อก็ยกยิ้มขึ้นบางเบา ฝีเท้ายังคงก้าวเดินตรงไปหานางอย่างไม่หยุดหย่อน “นี่เกิดเรื่องอันใดขึ้นหรือ เหตุใดเสื้อผ้าจึงเปียกชุ่มไปหมดเช่นนี้”