กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 177 การเปิดอาณาเขตลับขนาดใหญ่ 14
ทว่าแม้จะไม่ยินยอมพร้อมใจเพียงใด เขาก็ทำได้เพียงเบิกตากว้างมองดูลูกศิษย์ของตนหมดสติต่อไปโดยไม่อาจล่วงรู้ความเป็นตาย ส่วนจิตตระหนักรู้ของเขากลับสลายตัวไปอย่างไม่อาจควบคุม และหวนคืนสู่ร่างแท้จริงโดยอัตโนมัติ
——ภายในสำนักโอสถ
“เพล้ง~”
ถ้วยชาหยกชั้นดีถูกซูเหอปัดตกกระแทกพื้นจนแหลกละเอียด ใบหน้าที่เดิมทีสุภาพอ่อนโยน บัดนี้กลับเผยสีหน้าดุร้ายเหี้ยมเกรียมออกมาจนหมดสิ้น!
ภายในแดนเร้นลับ การมีป้ายหยกก็เปรียบเสมือนมีชีวิตที่สอง ไม่มีทางที่จะทำหล่นหายโดยไม่ระวังเป็นแน่ ต้องมีผู้ใดเจตนาปองร้ายศิษย์ของเขา ผู้ใดกัน?!
ซูเหอสูดหายใจเข้าลึก สะกดโทสะในอกลงไปอย่างยากลำบาก
“คนมา”
เมื่อรู้ว่าเจ้าสำนักของตนกำลังบันดาลโทสะ ย่อมไม่มีผู้ใดกล้ามาขัดจังหวะให้โชคร้าย แทบจะในพริบตาที่ได้ยินคำสั่ง ศิษย์เวรก็รีบสาวเท้าเข้ามาทันที ด้วยเกรงว่าหากมาช้าไปจะถูกพาลลงทัณฑ์
“เจ้าสำนัก”