ตอนที่ 167 การเปิดอาณาเขตลับขนาดใหญ่ 4

ตอนที่ 167 การเปิดอาณาเขตลับขนาดใหญ่ 4

เมื่อเห็นคนหมดสติไปแล้ว เฉินเม่าก็ลอบถอนหายใจออกมาอย่างเงียบเชียบ

“ในเมื่อยามนี้ศิษย์หลานหมดสติไปแล้ว เช่นนั้นค่อยให้เขามาขอขมาถึงหน้าประตูในวันหน้าเถิด”

ครั้นกล่าวประโยคนี้จบ เฉินเม่าก็หันไปมองเหล่าศิษย์สำนักโอสถคนอื่น ๆ ที่อยู่เบื้องหลังตน

“ยังไม่รีบพยุงศิษย์พี่ของพวกเจ้ากลับไปอีก!”

วันหน้าหรือ?

เห็นอยู่ว่าอีกราว ๆ สองวันแดนเร้นลับก็จะเปิดออกแล้ว ผัดผ่อนเป็นวันหน้าเช่นนี้ยังมีจุดสิ้นสุดรึ?

“ไม่เป็นไร ข้าพเจ้ายินดีตรวจดูอาการให้ศิษย์สำนักท่านสักหน่อย”

ขณะเอ่ยปาก เท้าก็ก้าวอย่างคล่องแคล่วเดินตรงไปยังหลิงโหยวที่หมดสติอยู่ เห็นได้ชัดว่าไม่คิดจะเปิดโอกาสให้อีกฝ่ายได้ปฏิเสธ

เมื่อเห็นนางย่างสามขุมเข้ามา สองคนที่พยุงหลิงโหยวอยู่ก็ถอยหลังกรูดไปหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว เป็นภาพที่ชวนให้ผู้พบเห็นอดหัวเราะไม่ได้