ตอนที่ 162 เสวียนเหนี่ยวลงมือ

ตอนที่ 162 เสวียนเหนี่ยวลงมือ

จิตสังหารในแววตาของปู้ฉี่ หนิงเจาย่อมมองเห็น ทว่านางไม่อาจตระหนก หากตระหนกก็จบสิ้นจริง ๆ เสียแล้ว

“ข้าเพียงบังเอิญเห็นอดีตของเจ้าในอาณาเขตมายา ข้าไม่ได้ยินเสียงของพวกเจ้า สัมผัสสิ่งใดไม่ได้ และในทำนองเดียวกัน พวกเจ้าก็มองไม่เห็นข้า

ข้าพยายามจะฆ่าเจ้าเดรัจฉานนั่นอยู่หลายครา ทว่ากลับไร้ความสามารถ

จนกระทั่งสองแม่ลูกพวกเจ้ากำลังจะถูกเผาทั้งเป็น มิติกาลเวลาทั้งสองแห่ง ‘อดีต’ และ ‘ปัจจุบัน’ ได้บรรจบกันชั่วครู่ ข้าจึงสามารถลงมือได้ทันท่วงที ช่วยชีวิตเจ้าเอาไว้ในยามคับขัน”

กล่าววาจาไปมากเพียงนี้ คอจึงแห้งผากอยู่บ้าง หนิงเจาหยิบน้ำผลไม้วิญญาณออกมาหนึ่งกาแล้วยกกระดกเข้าปากโดยตรงเพื่อดับกระหาย เสร็จแล้วจึงกล่าวต่อ:

“หลังช่วยคนเสร็จ ข้าก็ถูกบีบให้กลับสู่สภาวะล่องหนดังเดิม เรื่องนี้มิใช่สิ่งที่ข้าจะควบคุมได้เช่นกัน