กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 140 พบพานปู้ฉี่ครั้งแรก
รอจนหนิงเจาใส่ปลาลงในกล่องอาหารที่สลักค่ายกลเก็บอุณหภูมิไว้ กึ่งอสูรโดยรอบต่างสบสายตานางพลางถอยร่นหนีห่างไปไกลพร้อมเพรียงกัน
หญิงเผ่าแมวกระอักเลือดสด ๆ ออกมาคำหนึ่งดัง “พรวด” แทบไม่ยากเย็นไปกว่าการถ่มน้ำลายเลยแม้แต่น้อย
“เมื่อครู่ข้าถูกเจ้าหอซัดจนบาดเจ็บสาหัส ยังไม่ทันได้รักษาอาการบาดเจ็บเลย ข้าขอตัวก่อน ลาก่อน”
คนที่เดิมทียังพะงาบ ๆ ร่อแร่อยู่เมื่อครู่ เวลานี้กลับวิ่งหนีได้ไวยิ่งนัก!
หากต้องไปอีกรอบ นางคงไม่มีชีวิตรอดอยู่จริง ๆ แน่
กึ่งอสูรอีกหลายตนที่เหลือต่างก็ไม่ปวดหัวจนต้องกุมท้อง ก็พยุงขาขวาพลางบอกว่าเท้าซ้ายเพิ่งเคล็ด บ้างก็พูดกับหนิงเจาอย่างไร้ความรู้สึกตรง ๆ ว่า “ข้ายังไม่อยากตาย เจ้าไปเองเถอะ”
หนิวโถวตบไหล่หนิงเจา น้ำเสียงเต็มไปด้วยการให้กำลังใจ “ไปเถิด ข้าเชื่อมั่นในตัวเจ้า”
หนิงเจาส่งเสียง “จิ๊” เบา ๆ พลางปรายตามองคนเหล่านั้นด้วยความรังเกียจ