กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 135 ตบหน้าฉาดใหญ่คนละสองที
เช้าตรู่วันถัดมา หลังจากเอ่ยลาอาจารย์ของตนเองเป็นที่เรียบร้อย หนิงเจาก็พาเหล่าศิษย์หลานระดับแก่นทองระยะสมบูรณ์สองคนลงจากเขา
นางหยิบแผนที่กับข้อมูลฐานที่มั่นหลายแห่งที่น่าสงสัยออกมาเทียบดู ท้ายที่สุดหนิงเจาก็จิ้มนิ้วลงไป “พวกเราไปที่นี่กันก่อน”
“เอ่อ โลกมนุษย์ปุถุชน” อวี๋เฟยชะโงกหน้ามองปราดหนึ่งพลางเกาหัวอย่างไม่เข้าใจ “เหตุใดเล่าขอรับ ที่แห่งนั้นปราณวิญญาณเบาบางที่สุดเลยนะขอรับ”
กล่าวว่าเบาบางยังนับว่าไพเราะแล้ว ควรกล่าวว่าแทบจะไม่มีเลยมากกว่า อีกทั้งโลกบำเพ็ญเซียนยังมีกฎบัญญัติไว้ชัดเจนว่า ผู้บำเพ็ญห้ามทำร้ายมนุษย์ปุถุชนตามอำเภอใจ ห้ามเปิดเผยฐานะปั่นป่วนความสงบเรียบร้อยของโลกมนุษย์ปุถุชนตามใจชอบ
ดังนั้นการไปโลกมนุษย์ปุถุชนนอกจากจะไม่มีปราณวิญญาณแล้ว การกระทำยังต้องคอยระแวดระวังรัดกุม แทบจะไม่มีผู้บำเพ็ญคนใดคิดไปโลกมนุษย์ปุถุชนด้วยตนเองเลย