ตอนที่ 115 หวนคืนสู่อดีต?

ตอนที่ 115 หวนคืนสู่อดีต?

ต้องยอมรับว่า สัญชาตญาณของบุรุษ บางคราก็แม่นยำจนน่ากลัว

อย่างน้อยที่สุดในยามนี้ มู่ยวี่จ้งก็รู้สึกว่ากลิ่นอายของหยวนชูไม่ค่อยถูกชะตากับตนนึก

หยวนชูผู้แทบไม่เคยมีความชอบชังมาก่อน เมื่อสัมผัสได้ถึงอารมณ์ของตนเอง ก็อดมิได้ที่จะขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วนั่งสมาธิสวดคัมภีร์เต้าเต๋อจิงอันเป็นพื้นฐานที่สุดของสำนักเต๋าเพียงลำพัง

จิ้งอีสัมผัสได้ถึงสายตาของมู่ยวี่จ้ง จึงเอ่ยปากด้วยความไม่พอใจยิ่ง “นี่ เจ้าคนนี้ไฉนถึงเอาแต่จ้องมองศิษย์พี่ของข้าเล่า”

แม้สัญชาตญาณจะทำให้มู่ยวี่จ้งมองหยวนชูแล้วขัดหูขัดตา ทว่าเขาก็ไม่ถึงขั้นหาเรื่องเด็กคนหนึ่ง “เรื่องของผู้ใหญ่เด็กอย่าได้เข้ามายุ่ง ไปเล่นที่อื่นไป”

จิ้งอีได้ยินเช่นนั้นก็หน้าแดงก่ำ ทว่ากลับนึกถ้อยคำโต้แย้งไม่ออก

ชั่วพริบตาถัดมา เขาก็รู้สึกว่าศีรษะของตนถูกใครบางคนตบเบา ๆ จึงหันไปเรียก “ศิษย์พี่”