เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 108 ตั้งชื่อให้เสียหน่อย
เจ้าคุนเผิงเมื่อได้สติรู้ว่าหนิงเจาทำสิ่งใดลงไป ก็ระเบิดโทสะออกมาในทันที!
ร่างกายที่เดิมทีมีขนาดเพียงฝ่ามือ พลันขยายใหญ่โตจนเท่ากับทะเลสาบแห่งนี้แทบจะในพริบตาเดียว
ยังมิทันที่มันจะได้อ้าปากพ่นเสาวารีออกมาจู่โจมหนิงเจา ก็ถูกหนิงหานซึ่งเพิ่งได้สติรู้ตัวรีบใช้พันธสัญญาเข้าขัดขวางไว้เสียก่อน
เสาวารีคำใหญ่ของคุนเผิงจึงค้างคาอยู่ในปากมิอาจพ่นออกหรือกลืนลง สุดท้ายจำต้องกลืนกลับลงไปทั้งอย่างนั้น กระทั่งสำลักกลั้นจนสะอึกเสียงดังลั่น พ่นฟองอากาศอันแสนเหมิงเหมิงออกมาฟองหนึ่ง
*
ในขณะเดียวกัน ใบบัวก้านนั้นที่ถูกหนิงเจาคว้าไว้ในมือ ก็พลันเกิดความเปลี่ยนแปลงขึ้นมาเองโดยอัตโนมัติ
จากใบบัวดั้งเดิม กลายสภาพเป็นพัดพับไม้ฉลุลายสีจันทน์เขียวเล่มหนึ่ง ด้านบนยังแต่งแต้มด้วยลวดลายฉลุรูปมัจฉาเล่นบัวประปราย