เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 106 สัตว์อสูรยักษ์มหึมา
ทางด้านนั้นพวกหนิงเจาต่างพากันงุนงงสับสน มีเพียงจิ้งอีทางด้านนี้ที่หมุนกายเดินออกไปข้างนอกด้วยความกระหยิ่มใจ
ท่วงท่าการวาดแผ่นยันต์ของผู้บำเพ็ญหญิงผู้นี้ถอดแบบมาจากศิษย์พี่ราวกับพิมพ์เดียวกัน ซ้ำยังวาดเป็นยันต์พันธนาการที่ศิษย์พี่คิดค้นขึ้นเอง เห็นได้ชัดว่าความสัมพันธ์ของคนทั้งสองมิธรรมดา
แผ่นยันต์อย่างยันต์พันธนาการนี้ทำได้เพียงกักขังคน มิได้ทำร้ายคน ในเมื่อผู้บำเพ็ญหญิงผู้นั้นมิมีเจตนาทำร้ายเขา ย่อมเห็นได้ชัดว่าจิตใจมิได้เลวร้าย
ในเมื่อรู้จักกับศิษย์พี่ และจิตใจก็มิได้เลวร้าย เช่นนั้นอีกสามคนที่เหลือย่อมมิมีภัยถึงชีวิตเป็นแน่ แล้วเขาจะยังไปยุ่มย่ามอันใดอีกเล่า
เขาไม่มีทางยอมทนรับ “ความอัปยศ” อย่างการถูกนางบีบแก้มหรอกนะ ฮึ!
*
จิ้งอีที่คิดว่าตนเองฉลาดปราดเปรื่องยิ่งนักรีบเผ่นแน่บไปอย่างรวดเร็ว มีเพียงไป๋จื่อที่เบิ่งตามองความหวังรอดชีวิตเพียงหนึ่งเดียวมลายหายไปอีกครา ในใจหวาดผวาเป็นล้นพ้น กลัวเหลือเกินว่าหนิงเจาจะสังหารนางเสีย