เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 102 แดนเร้นลับที่เอาแต่ใจยิ่งนัก
ฝั่งนี้คนทั้งสามโคจรวิชาตัวเบา ไม่นานก็ออกจากเมืองอวี๋เฉิง
ด้านทิศทางที่จะไปหาประสบการณ์ฝึกฝนเป็นลำดับถัดไป หลังจากทั้งสามสำรวจแผนที่แล้ว ต่างพร้อมใจกันเลือกเทือกเขาขนาดใหญ่แห่งหนึ่งในละแวกใกล้เคียง
ไม่มีเหตุผลอื่นใด แม้เทือกเขาขนาดใหญ่เช่นนี้จะมีภัยอันตรายมาก ทว่าโอกาสวาสนาก็ย่อมมีมากตามไปด้วยเช่นกัน ย่อมต้องมีสมุนไพรวิญญาณขั้นสูงรวมถึงสัตว์อสูรอยู่มิใช่น้อย
หนิงเจาเลือกสถานที่แบบนี้เพราะอยากหาสักแห่งมาเรียนรู้การหลอมกู่ โดยเฉพาะพวกกู่เรียกทรัพย์อะไรเทือกนั้น ฟังดูแล้วดึงดูดยิ่งนัก
ส่วนหนิงหานนั้นหนีไม่พ้นโชคชะตาที่ถูกกำหนดไว้ของผู้บำเพ็ญกระบี่ นั่นคือไร้เงิน
ส่วนเหวินเหรินยงนั้น...
ความเห็นของเหวินเหรินยงไม่สำคัญ
*
บัดนี้ท้องฟ้ายังสว่างอยู่ ภายใต้การที่ทั้งสามทุ่มกำลังขับเคลื่อนสมบัติเวทเหินฟ้า ในที่สุดก็มาถึงจุดหมายก่อนฟ้ามืด