กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 476 ไม่เหมือนวันเยาว์วัยอีกต่อไป 92
เพราะชิงอันกลับไปตระกูลเว่ยทุกสุดสัปดาห์ ลู่เหยียนโจวจึงยิ่งเกาะติดเธอมากขึ้น
นอกจากวันหยุดสุดสัปดาห์แล้ว แทบทุกวันเขาก็ต้องอยู่กับเธออย่างใกล้ชิด
ชิงอันแซวว่า “คุณชายลู่ผู้เย็นชา กลายเป็นลูกหมาขี้อ้อนตั้งแต่เมื่อไหร่?”
ลู่เหยียนโจวจดจ่อกับงานแกะสลักในมือ ก่อนยิ้มตอบโต้ “พอกันนั่นแหละ ใครกันที่ละเมอเรียกชื่อฉันทุกคืน?”
“นายอาจแต่งเรื่องขึ้นมาก็ได้ ยังไงตอนหลับฉันก็ไม่รู้ตัวอยู่แล้ว”
“คราวหน้าฉันจะอัดเสียงไว้ ดูสิว่าเธอจะปฏิเสธยังไง”
“ขี้เกียจเถียงกับนาย”
ชิงอันหันไป แล้วพบว่าหิมะกำลังโปรยอยู่นอกหน้าต่าง
“ลู่เหยียนโจว หิมะตกแล้ว!”