กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 470 ไม่เหมือนครั้งเยาว์วัยที่ได้เที่ยวเล่น 86
แม้ชิงอันจะเตรียมใจไว้แล้ว แต่พอถึงเวลานี้จริง ๆ สมองของเธอก็ยังขาวโพลน
เธอนิ่งไม่ไหวติง คางของลู่เหยียนโจวเสียดสีกับลำคอเธอเบา ๆ จนจั๊กจี้อยากหลบหนี
แขนที่โอบรัดตัวเธอเพิ่มแรงขึ้น เสียงทุ้มแหบมีเสน่ห์เอ่ยซ้ำไปซ้ำมา “สวี่ชิงอัน ฉันรักเธอ”
ต่อให้ชิงอันเป็นคนทื่อ ตอนนี้ก็ถึงเวลาต้องตอบรับแล้ว
เธอถอดรองเท้าส้นสูงที่ใส่ไม่สบายออก แล้วหันตัวกลับในอ้อมแขนลู่เหยียนโจว เงยหน้ามองเขา ใบหน้าแดงระเรื่อ
“ฉันรักนาย ลู่เหยียนโจว ฉันรักนาย”
เธอคล้องแขนทั้งสองข้างรอบคอลู่เหยียนโจว ยกร่างขึ้นเล็กน้อยแล้วเชิดคาง
“ลู่เหยียนโจว ฉันรักนาย”